ติดหมอยกห้อง

ติด “หมอ” ยกห้องแล้วไง ?

เมื่อประมาณ 2 สัปดาห์ก่อน มีประเด็นนึงที่พูดถึงกันมากในโลกออนไลน์ ก็คือเรื่องรูปถ่ายรวมนักเรียน ม.6 สายวิทย์ห้องหนึ่งของโรงเรียนชื่อดังย่านปทุมวัน ซึ่งในรูปดังกล่าว มีข้อมูลระบุไว้ด้วยว่านักเรียนคนใดจะไปศึกษาต่อที่ไหน ปรากฏว่าร้อยละ 90 ของเด็กห้องนั้นสอบติดและกำลังจะได้ไปศึกษาต่อในคณะแพทย์ศาสตร์ของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ จากภาพถ่ายภาพเดียวนำไปสู่กระแสวิพากษ์วิจารณ์ที่หลากหลาย ทั้งแง่บวกและแง่ลบ

วันนี้ สำนักข่าว Meganerd ได้ทำการลงพื้นที่เก็บข้อมูลสัมภาษณ์นักเรียนชั้น ม.5 คนหนึ่งในโรงเรียนแห่งนั้นว่าคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องที่รุ่นพี่สอบติดหมอแทบจะยกห้อง เราไปอ่านและรับฟังความคิดเห็นของเด็กคนนี้พร้อม ๆ กันเลยครับ

(เนื่องจากบทสัมภาษณ์นี้เป็นเรื่องสมมุติ เราจึงไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลภาพถ่ายของผู้ให้สัมภาษณ์ได้ เพราะไม่รู้จะแอบหารูปใครมาใส่จริง ๆ)

MN: แนะนำตัวหน่อยครับ

สวัสดีค่ะ ชื่อ น.ส. ดาราจักร นามสกุล ไกลโพ้น ณ ปทุมวัน ชื่อเล่นชื่อดัลลี่นะค้า(ลากสระอา) ตอนนี้อยู่ ม.5 แผนการเรียนวิทย์ – คณิต โรงเรียน——–CENCOR——-ค่ะ

MN: น้องดัลลี่คงรู้ข่าวที่รุ่นพี่โรงเรียนสอบติดหมอกันเกือบจะทั้งห้องแล้ว รู้สึกยังไง?

ก็เฉย ๆ อ่ะค่ะ ลมพัดเย็นดี

MN: อ้าว ไม่ตื่นเต้นหรือดีใจอะไรหน่อยเหรอ?

จะต้องตื่นเต้นอะไรกันอีกล่ะคะ โรงเรียนหนูก็เป็นอย่างงี้ทุกปี สอบติดหมอกันเยอะอยู่แล้วอ่ะ ก็ไม่รู้ทำไม ชอบมีคนเอาไปแชร์ลง Facebook ไม่ก็เอาไปเขียนข่าว ทั้ง ๆ ที่เค้าติดหมอยกห้องแบบนี้กันมาตั้งแต่สิบปีที่แล้วนู่นเลยมั้ง แต่ถ้าถามว่าดีใจมั้ย ก็ต้องดีใจกับรุ่นพี่ล่ะค่ะ ความสำเร็จของเค้า ทำไมล่ะ สอบติดมีที่เรียนไม่ดีตรงไหน มันก็น่าดีใจอยู่แล้ว

MN: คิดว่าที่รุ่นพี่เราสอบติดหมอกันเยอะแบบนี้ เป็นเพราะโรงเรียนสอนดี หรือเพราะเด็กเก่งเอง?

โหพี่ ถามยากจัง ก็อาจจะทั้งสองอย่างแหละมั้ง แต่จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่แค่นี้หรอก เด็กโรงเรียนหนูโดนกดดันเยอะนะจะบอกให้ ทั้งจากครอบครัว จากครูในโรงเรียน หรือจากเพื่อนร่วมห้องร่วมรุ่นที่ดูจะมีแต่คนเก่ง ๆ บางคนเหมือนจะชิลอยู่ตลอดเวลา คะแนนสอบห่วยก็ยังไม่แคร์ แต่มีที่เรียนก่อนเพื่อนเลย ติดหมอกับเค้าเหมือนกัน แล้วถ้าเกิดเราไม่พยายามมั่งนะ อายเค้าแย่เลย พี่ว่ามั้ยล่ะ

MN: มีคนเค้าวิจารณ์กันมาเยอะเลย อย่างเช่นว่า เด็กพวกนี้โลกแคบ เลือกเรียนกันเป็นอยู่คณะเดียว เลือกตาม ๆ กัน อันนี้ดัลลี่คิดยังไง?

แล้วไงอ่ะคะพี่ ก็พวกหนูอยากเรียนคณะนี้ เลือกสอบคณะนี้ มันก็สิทธิของพวกหนูไม่ใช่เหรอคะ ไม่มีใครเลือกตามใครหรอกพี่ ทุกคนก็คิดกันมาแล้วทั้งนั้น ชีวิตตัวเองนะพี่ จะมาตามเพื่อนตลอดได้ไง แต่ถ้ามันบังเอิญเหมือนกันแล้วมันจะเป็นไรมากป้ะ (น้องดัลลี่เริ่มหัวร้อน ทีมงานปลอบน้องอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามต่อ)

MN: แล้วคิดว่าทำไม พวกรุ่นพี่เราถึงเลือกคณะแพทย์กันหมดเลยแบบนี้ล่ะ?

หนูว่าคณะแพทย์ก็เป็นความฝันของเด็กสายวิทย์แทบทุกคนป่ะคะ ใคร ๆ ก็อยากเรียนทั้งนั้น ซึ่งจริง ๆ มัน… คือเรื่องมันยาวอ่ะพี่

MN: ว่ามาเลยครับดัลลี่

เอาจริง ๆ หนูว่าเราปฏิเสธไม่ได้หรอกว่ามันเป็นค่านิยมแบบนึง สังคมเราให้คุณค่ากับอาชีพแพทย์มากกว่าอาชีพอื่น ง่าย ๆ เลย สมมุติเราบอกว่าเราจะเรียนแพทย์ เชื่อว่าพ่อแม่ญาติพี่น้องส่วนใหญ่สนับสนุนเต็มที่ แต่ถ้าลองบอกอยากเรียนนิเทศดูสิ คงต้องเจอคำถามประมาณว่า คุ้มเหรอ จะไม่ตกงานเหรอ พี่ว่าจริงมั้ยล่ะ

พอเป็นอย่างนี้ ประกอบกับอย่างอื่นด้วย อาชีพแพทย์มันเลยยิ่งดูดี ดูน่าทำ หนึ่ง คือเราได้ทำประโยชน์ใช่มั้ย ได้ช่วยคน เสียสละ แค่นั้นยังไม่พอ รายได้ก็ยังดีด้วยนะ แถมมีแต่คนนับถือ ใครมันจะไม่อยากเป็นวะพี่

MN: ไม่กลัวโดนมองว่าเป็นพวกเด็กหัวสูง เลือกคณะแบบหวังรวย หวังมาหากินกับคนไข้เหรอ?

แล้วใครไม่อยากรวยอ่ะพี่ อันนั้นมันก็เรื่องนึง แต่อาชีพแพทย์มันก็ไม่ใช่แค่นั่งเรียนแป๊บ ๆ แล้วจะได้เงินเยอะ ๆ ทันทีไง มันก็มีความลำบากของมันใช่มั้ยล่ะคะ เรียนก็นานกว่าคนอื่นเค้า ฝึกหัดอีก ใช้ทุนอีก พอเป็นหมอจริง ๆ ก็ใช่ว่าจะสบายนะ งานก็หนักไม่ได้ต่างจากอาชีพอื่นนักหรอก มันคงมีคนหวังเอาเปรียบหวังหากินอยู่บ้างจริง ๆ แหละ แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนนี่คะ

MN: แล้วถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป มันจะทำให้คนเก่ง ๆ ไปกระจุกตัวอยู่ที่อาชีพแพทย์อาชีพเดียวรึเปล่า?

หนูว่าไม่หรอก เด็กโรงเรียนอื่นหรือเด็กคนอื่น ๆ เค้าก็เรียนที่อื่นที่ไม่ใช่แพทย์กันเยอะแยะ เด็กเก่งก็ไม่ได้อยู่แค่ที่โรงเรียนหนูอย่างเดียวหนิ

อีกอย่างนึงนะ อันนี้ซีเรียสเลย ถ้าอยากให้คนเก่งกระจายไปทำอาชีพต่าง ๆ บ้าง ก็เริ่มจากลบค่านิยมเดิม ๆ ก่อนมั้ยล่ะ ให้เกียรติให้คุณค่ากับทุกอาชีพให้เท่ากัน ไม่ใช่มาบอกว่าอยากได้คนเก่งไปอยู่ในทุกวงการ แต่ยังมองอาชีพนึงต่ำกว่าหรือด้อยกว่าอาชีพนึงอยู่เลยอ่ะ ทั้ง ๆ ที่แต่ละงานมันก็มีความยากง่าย มีคุณค่าที่ต่างกันไป ไม่รู้จะใจแคบไปถึงไหน เนอะพี่เนอะ

MN: แล้วปีหน้าน้องดัลลี่อยากเข้าคณะอะไรครับ

ก็เล็ง ๆ แพทย์ซักที่ไว้อยู่เหมือนกันอ่ะค่ะพี่ ไหน ๆ เค้าก็ว่าพวกหนูหัวสูง หวังรวย โลกแคบ เราก็ต้องไปให้สุด (หัวเราะ) จริง ๆ ก็อยากเข้าเองด้วยแหละค่ะ เป็นคณะในฝันเหมือนกัน

MN: สุดท้ายนี้ ให้ฝากอะไรกับผู้อ่านซักนิดนึง

ก็อยากฝากว่า ก่อนจะวิพากษ์วิจารณ์การตัดสินใจของคนอื่นเค้า ก็ลองดูเหตุดูผลให้ดี ๆ ก่อน อย่าคิดเองเออเองไปซะหมด ดูความเป็นจริงในสังคมกันด้วยค่ะ

ส่วนใครที่อยากเข้าแพทย์ ก็มาสู้ไปด้วยกันนะคะ จะเรียนโรงเรียนไหนก็สอบติดได้หมดแหละ เชื่อดัลลี่เหอะ!!

ครั้งหน้า เราจะลองไปสัมภาษณ์ความเห็นของฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้(แบบสมมุติ แบบกึ่งเล่นกึ่งจริง กึ่งยิงกึ่งผ่าน)กันบ้าง โปรดติดตามอ่านในตอนต่อไปครับ

เพิ่มเพื่อน